ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد اول)
مسعود شناسا، به سال 1331 در شهر شیراز، شهر هنر، شهر علم و ادب، شهر سعدى و حافظ، مهد تمدن ایران زمین، دیده به جهان گشود. دو نفر از برادران وى با موسیقى آشنایى داشتند و هر روز با نواختن‏ها گوش مسعود دمخور شده بود و این محیط خاص، وى را به سوى موسیقى و فراگیرى آن سوق داد، وى ابتدا موسیقى را با نواختن ضرب آغاز كرد ولى چندى بعد به سنتور روى آورد و معلمین اولیه‏اش تشویق پدر و دو برادرش بود. مسعود شناسا در سال 1351 پس از دریافت دیپلم طبیعى، در دانشكده‏ى هنرهاى زیبا دانشگاه تهران نام‏نویسى مى‏كند و در آنجا نزد دكتر داریوش صفوت و دكتر نورعلى برومند مشغول فراگیرى ردیفهاى آقامیرزا عبداللَّه مى‏شود و همزمان با تمرین ردیف‏نوازى روى سنتور، آهنگسازى اروپایى را به عنوان رشته‏ى تخصصى تحصیل مى‏كند و در همین مدت قطعات مختلفى براى پیانو- آواز جمعى (كر)- كوارتت زهى- كنسرتو براى فلوت و اركستر زهى و همچنین یك سنفونى به سبك رمانتیك كه قطعه‏ى آخر را به عنوان پایان‏نامه‏ى لیسانس ارائه مى‏كند تصنیف مى‏كند. مسعود شناسا در حدود سال 1360 قطعه‏اى براى اركستر سازهاى ایرانى (نى، كمانچه، سنتور، تار، عود، تارباس، تنبك) در دستگاه «نوا» نوشت كه اجرا و ضبط گردید و سپس چند قطعه نیز براى سنتور ساخت. وى همكارى خود را با مركز حفظ و اشاعه‏ى موسیقى سنتى ایران از سال 1353 آغاز و در این مركز، در اجراى چند برنامه از جمله موسیقى محلى بختیارى كار عطاء جنگوك و سخنى تازه، كارمهدى آذرسینا شركت كه به صورت نوار كاست ضبط مى‏شود.